20 Eylül 2007 Perşembe

sabah Ve yıldızları


İzini sürüyorum yalnızlığın
Pamuk dokunuşlu meltemin ardında.
Kapılıyorum özgür martıların
Akıl çelen çığlıklarına.
Sürüklüyorum ruhumla kalbimi
İnci mercan, yosun tutmuş kayalıklara.
Şimdi yıldızlar çekiyor kahrımı
Yakamozlardan anlıyorum
Beni duyduklarını.
Kapılarını aralıyorum yalnızlığın
Birer birer...
Ay yüzüyor ılıman sularda
Sessizliğe doyuyor gün doğumu.
Kızıla boyanıyor karanlığın çırpınışları.
Kilitlerini kırıyorum yalnızlığın.
Tükenmeden varıyorum sonuçlarıma.
Vazgeçmeden ulaştım ümidin durağına.
Şimdi hayat tuttu ellerimden.
Puslu seherin tebessümünden anlıyorum
Hesapsız, kayıtsız
Hep yanımda olduğunu.


Reyhan YONAT

0 yorum: