Özendiğim Kalbe

Ruhundaki güzel tat

Gözbebeklerinden damlayan ışık,

Cesur ihtirasların,

Limanıma aşkı köprüleyen

Sorgularımın dönüşsüz kasırgası oldu.

Şimşek çakınca, kükrerdi yalnızlık,

Kanardı o ağır yara.

Senin krizantem rengi

Ümit yağmurlarından önce.

Tutsaktı her bir zaferim.

Hastaydı kurtuluşun her bir hücresi.

Senin derin bakışlarının

Yankısında kaybolmadan önce.

Büsbütün karanlık rüyalar

Geçit vermezdi ebediyetin şehrine.

Tecrit edilmiş batık gemiler gibi

Sevgi eksiliyordu günden güne.

Yok denilmişti bu derdin panzehiri.

Sor şimdi herkese.

Sor ne değişti bende diye.

Hislerime düşen çiğ damlaları gibi,

Sezgilerime saçılmış sihir tanecikleri gibi,

Gözlerinin okyanus rengi yağdı yüreğime.

Reyhan YONAT